Clubuitstap: palmen in de Lesse

Een dag op de Lesse begint met koffiekoeken, goede moed en een bus die blijkbaar ook graag zijn tijd neemt. Het is zo’n typische Odyssee-uitstap waar de sfeer al goed zit nog voor we in het water zitten.

Een dag die rustig op gang komt

Ik herinner me vooral hoe de ochtend begon: zon, goesting en een groep die netjes op tijd klaarstond, op de bus na dan. Dat soort kleine vertraging hoort blijkbaar ook bij een clubuitstap. Niemand lijkt zich daar echt druk in te maken, en misschien is dat net een van de leuke dingen aan zo’n dag: het hoeft niet allemaal perfect te lopen om toch plezant te zijn.

Onderweg was er tijd voor ontbijt, en zoals dat bij Odyssee wel vaker gaat, was ook dat gewoon goed geregeld. Koffie, thee, chocolademelk, koffiekoeken en zelfs nog wat extra chocolade. Het soort voorbereiding waarmee je de dag eigenlijk al half gewonnen hebt. Tegen dat we in Houyet aankwamen, zat de sfeer er al goed in.

De Lesse op zijn best

Toen we aan het water stonden, zag de Lesse er allesbehalve ontmoedigend uit. De waterstand viel goed mee en ook de temperatuur bleek aangenaam. Dat was al een eerste opluchting, want we vreesden ijskoud water en een lage waterstand. Het tempo lag daardoor net goed: niet te traag, maar ook niet te snel. Dat maakte de ervaring net leuker: rustig starten, tijd nemen en genieten van het moment.

Wat ik zelf altijd fijn vind aan zo’n tocht, is dat iedereen onderweg zijn eigen ritme vindt. Sommigen zwemmen vlot vooruit, anderen nemen wat meer tijd, en tussendoor is er altijd wel ruimte voor een grap, een slokje uit de bevoorrading of gewoon even genieten van de omgeving. Het is geen race, en gelukkig maar.

Palmen, plonsen en plezier

Op de Lesse is het niet alleen de tocht zelf die bijblijft, maar ook alles errond. De opblaasbare vlotters, de 'verfrissing' voor onderweg, de kleine improvisaties en het gevoel dat iedereen samen onderweg is. En dan heb je van die momenten waarop alles even wat chaotisch wordt, maar op een leuke manier.

Ik moest zelf op een bepaald moment wat achteraan aansluiten, gewoon omdat mijn palmen het niet meer helemaal deden zoals gehoopt. Dat hoort erbij. Op zo’n dag merk je snel dat je niet alleen komt voor de sport, maar ook voor de sfeer, de groep en de verhalen achteraf. En eerlijk: een falende palmtechniek levert achteraf minstens evenveel lachmateriaal op als een geslaagde afdaling.

Aankomst met honger

Eens weer aan wal, werd onze uitstap afgesloten zoals dat hoort: met eten. En als er iets is waar ik altijd naar uitkijk, dan is het dat wel. De forel waar iedereen het over had, stelde opnieuw niet teleur. Dat zijn van die eenvoudige momenten die een clubuitstap helemaal afmaken: samen buiten zijn, samen moe zijn, en samen genieten van een bord eten dat meer dan verdiend voelt.

Wat zo’n Lessedag voor mij typeert, is dat het geen gelikte show hoeft te zijn. Het mag wat rommelig zijn, een beetje traag starten, af en toe wat improviseren en eindigen met een volle maag en een glimlach. Precies daardoor blijft het hangen.

Meer dan een uitstap

Bij Duikschool Odyssee draait het niet alleen om duiken. Het zijn ook de uitstappen, de weekends, de wateravonturen en de gezellige momenten onderweg die de club maken tot wat ze is. Een dag op de Lesse is daar een mooi voorbeeld van: ontspannen, spontaan, een beetje gek en vooral heel herkenbaar voor iedereen die graag in groep op pad gaat.

Voor wie ons nog niet kent, is dit misschien de beste samenvatting: bij Odyssee beleef je niet alleen het water, maar ook alles wat eromheen gebeurt. En vaak zijn dat precies de verhalen die je het langst onthoudt.